De maatschappelijk werker stond op.
“Ik… ik moet dit melden…”
‘Dat zal hij doen,’ antwoordde Méndez. ‘Maar eerst heb ik het volledige dossier van de minderjarige nodig, de psychologische rapporten en alle verslagen van de bezoeken van tante Clara. Alles. Op mijn kantoor. Binnen tien minuten.’
De vrouw werd bleek en vertrok zonder protest.
Ramira bleef haar dochter stevig omhelzen, alsof iemand haar weer van haar wilde afpakken.
Méndez boog zich iets naar voren, net genoeg om op ooghoogte met Salomé te zijn.
“Zou u deze man op een foto herkennen?”
Het meisje knikte zonder aarzeling.
– Opnieuw.
– Goed.
Hij keek naar Rami.
