Zij was mijn moeder.
Drie berichten.
Ben je al thuis?
Bel me eerst even voordat je met Lucie praat.
Alsjeblieft, Adrien. Er zijn dingen die je moet weten.
Ik staarde naar het scherm tot het licht op groen sprong en er achter ons een claxon klonk.
Lucie draaide langzaam haar hoofd om.
‘Wie is daar?’ vroeg hij.
‘Mijn moeder,’ zei ik.
Op dat moment veranderde er iets op zijn gezicht.
Niets verrassends.
Herkenning.
Het was alsof een klein, ontbrekend stukje op zijn plaats was geklikt.
‘Hij belde me vanavond,’ zei Lucie.
Ik greep het stuur steviger vast.
