De hele kamer trilde hevig.
Het was subtiel. De stoel kraakte. Mathildes glimlach vertrok. Adrien ging iets rechterop zitten, nog niet uit angst, maar omdat een oude herinnering in hem opwelde. Een herinnering aan een versie van mezelf die hij nooit helemaal had begrepen. Die van vroeger. Een vrouw die te kalm was om uit “het niets” te komen, te precies met woorden, te ongevoelig voor luxe voor het bescheiden meisje met wie hij dacht getrouwd te zijn.
Ik pakte het servet dat op mijn schoot lag en depte mijn gezicht ermee.
Toen sprak ik met zo’n onberispelijke beleefdheid dat het bijna wreed aanvoelde.
“Nee. Ik denk dat ik blijf staan.”
Diane rolde met haar ogen.
“Oh, daar is ze. De kleine tragikomische actrice.”
Tien minuten.
Dat was alles wat nodig was voor Protocol Zeven om het eerste salvo af te vuren.
Ik hoorde het eerder dan zij.
Een reeks bijna gelijktijdige trillingen. Adriens telefoon op tafel. Dianes in haar tas. Mathildes bij haar bord. Zelfs de telefoon van Henri Delorme, mijn voormalige schoonvader, die tot dan toe stil was geweest aan de andere kant van de tafel, waar hij de hele avond verlegen had geveinsd en als beleefde lafaards van het schouwspel had genoten.
Adrien keek eerst naar het scherm.
De gloed verdween net zo snel van zijn gezicht alsof er een luik onder zijn voeten was geopend.
‘Wat is dit in hemelsnaam?’ mompelde hij.
Mathilde bekeek op haar beurt de hare en lachte nerveus.
“Wat is dit?”
Diane rommelde geïrriteerd in haar tas.
“Eerlijk gezegd overleeft niemand een familiediner zonder…”
Haar zin stierf weg.
Henri greep zijn bril. Adrien stond zo abrupt op dat zijn stoel achterover wiebelde. Mathilde keek afwisselend naar het scherm en hun gezichten, nog te traag om te beseffen wat er gebeurde. En te midden van dit versnelde verval voelde ik eindelijk mijn eerste echte golf van opluchting.
De berichten waren identiek.
In opdracht van de meerderheidsaandeelhouders wordt alle managementbevoegdheid van Delorme met onmiddellijke ingang opgeschort in afwachting van een prioritaire audit. De volgende bevoegdheden worden per direct bevroren: financiële machtigingen, discretionaire rekeningen, bedrijfswagens, bedrijfscreditcards, gebruiksrechten van activa die onderpand vormen van de groep, administratieve toegang en tekenbevoegdheid. Neem contact op met de juridische afdeling van de groep.
Hieronder stond een naam die iedereen kende.
Arthur Delatour – Groepsjuridisch directeur, Halcyon Participations
Niemand bewoog zich een moment.
Toen keek Adrien me aan.
Niet per se aan mij.
Bij de mogelijkheid die zich zojuist achter mijn gezicht materialiseerde.
‘Cassandre…’ zei hij langzaam. ‘Wat heb je gedaan?’
Ik kantelde mijn hoofd een beetje.
Er bleven druppels water uit mijn haar vallen, gedempte druppels op het tapijt. Ik vond het geluid bijna prettig. Het was als een aftelling die bijna ten einde was.
“Ik heb een bericht gestuurd.”
Diane schudde minachtend haar hoofd.
“Je maakt een grapje.”
‘Nee,’ antwoordde Henri.
Iedereen draaide zich om naar hem.
