Mijn ex-man was geschokt toen hij mijn “speciale” gast zag; hij verontschuldigde zich snel en rende letterlijk het feest uit.
Mijn ex-man kwam naar mijn huwelijksjubileum om me voor alle gasten te vernederen en met zijn jonge bruid te pronken, maar zodra hij mijn speciale gast zag, bood hij meteen zijn excuses aan en vluchtte hij snel weg van het feest.
‘Het is hier comfortabel, net als bij een bejaarde,’ verklaarde mijn ex-man pal voor de deur, nauwelijks de kamer binnenkomend waar ik mijn jubileum vierde met mijn vriendinnen. Hij deed zijn jas niet eens uit. Hij liep recht op me af.
‘Hallo, ex-vriendin,’ voegde hij er met een bittere glimlach aan toe.
Hij hield een meisje in een strakke beige jurk bij de arm. Een jaar of vijfentwintig, niet ouder. Net zo oud als onze oudste dochter.
De muziek stopte vanzelf. Nog maar een moment geleden lachten de gasten, praatten ze over van alles en nog wat en klonken ze met hun glazen. Nu viel er een doodse stilte in de kamer. Ik stond bij de tafel en klemde de steel van het glas zo stevig vast dat mijn vingers wit werden.
We hebben elkaar al drie jaar niet gezien. Sindsdien heeft hij gezegd dat hij “uit onze relatie is gegroeid” en op zoek is naar inspiratie. Het lijkt erop dat hij die gevonden heeft.
‘Nou, gefeliciteerd met jullie jubileum. Vijftig is een prima leeftijd. Moge God ons een lang leven schenken,’ zei hij terwijl hij me het pakketje overhandigde.
Binnenin bevonden zich cosmetica tegen huidveroudering.
