Deze aantallen zijn klein, maar ze zijn niet nul. Voor degenen die ernstige gevallen ontwikkelen, kunnen de gevolgen ernstig zijn, waaronder ziekenhuisopname, verblijf op de intensive care en in zeer zeldzame gevallen overlijden.
Dr. Joseph Wu, directeur van het Stanford Cardiovascular Institute en hoofdauteur van de studie, benadrukt dat de aandoening doorgaans goed te behandelen is. “Het is geen hartaanval in de traditionele zin”, zegt hij. “Er is geen blokkade van de bloedvaten, zoals bij de meeste hartaanvallen. Wanneer de symptomen mild zijn en de ontsteking geen structurele schade aan het hart heeft veroorzaakt, houden we deze patiënten in de gaten om ervoor te zorgen dat ze herstellen.”
Hij wijst er ook snel op dat de bredere context belangrijk is: een COVID-19-infectie zelf veroorzaakt ongeveer tien keer vaker hartspierontsteking dan het mRNA-vaccin dat is ontwikkeld om dit te voorkomen – om nog maar te zwijgen van alle andere ernstige complicaties die de ziekte kan veroorzaken.
Het spoor van twee eiwitten volgen.
Het team van Stanford begon hun onderzoek met het analyseren van bloedmonsters van mensen die waren gevaccineerd tegen COVID-19. Ze vergeleken degenen die myocarditis ontwikkelden met degenen die dat niet deden. Twee eiwitten vielen duidelijk op in het bloed van degenen die hartontsteking ontwikkelden: CXCL10 en IFN-gamma.
Beide behoren tot een categorie moleculen die cytokinen worden genoemd – chemische boodschappers die immuunsysteemcellen gebruiken om met elkaar te communiceren. Wu beschreef het duo als een harmonieus team, waarbij elk een aparte maar complementaire rol speelt in het aanwakkeren van het ontstekingsproces dat uiteindelijk het hart beschadigt.
Om te begrijpen hoe deze eiwitten worden aangemaakt, voerden de onderzoekers laboratoriumexperimenten uit. Ze genereerden menselijke immuuncellen, macrofagen genaamd – agressieve verdedigers van het immuunsysteem – en stelden deze onder gecontroleerde omstandigheden in kweekbakjes bloot aan mRNA-vaccins. De macrofagen reageerden door een reeks cytokinen vrij te geven, waarbij het eiwit CXCL10 in bijzonder grote hoeveelheden werd geproduceerd.
Lees meer…
