Deze afbeelding bestaat uit vrijwel niets.
Slechts een paar zwarte lijnen op een witte achtergrond.
Maar uit deze regels komt een menselijk gezicht tevoorschijn –
kalm, afstandelijk en onvolledig.
Het gezicht is niet volledig getekend,
en dat is precies de bedoeling.
Omdat je hersenen gedwongen worden om aan te vullen wat de afbeelding niet laat zien.
Ze zoeken naar betekenis,
naar patronen,
naar een woord dat verborgen ligt tussen de rondingen.
De uitdaging zit hem niet in het beeld zelf,
maar in de kijker.
Sommigen zullen alleen een tekening zien.
Anderen zullen een woord opmerken dat subtiel door de lijnen wordt gevormd.
Deze afbeelding onthult iets eenvoudigs,
maar toch betekenisvols:
Wat je ziet, hangt af van hoe je denkt.