Zoals de WHO uitlegt: “Cassave bevat variabele hoeveelheden cyanogene glycosiden, die worden gebruikt om dieren en insecten af te weren. Als deze glycosiden niet goed worden verwerkt, kan cassave cyanide vrijgeven, wat kan leiden tot een hoge cyanide-inname.”
Dergelijke gevaarlijke stoffen komen vooral veel voor in tijden van hongersnood en oorlog. Cyanidevergiftiging door cassave is in verband gebracht met een aantal ernstige ziekten, waaronder konzo.
Konzo is een slopende, ongeneeslijke ziekte die wordt gekenmerkt door plotselinge verlamming van de benen, vaak veroorzaakt door de consumptie van bittere cassave, vooral in combinatie met een eiwitarm dieet. De ziekte komt het meest voor in gebieden met extreme armoede, waar ze sporadisch of in epidemieën kan voorkomen.
Ondanks de dodelijke reputatie consumeren miljoenen mensen dagelijks cassave zonder problemen. Dit roept een belangrijke vraag op: hoe kunnen we ervoor zorgen dat cassave veilig is om te eten?
De sleutel is een goede voorbereiding. Om de veiligheid van cassave te garanderen, is een langdurig proces nodig waarbij de plant tot wel 24 uur wordt geweekt om schadelijke gifstoffen te verwijderen.
In Venezuela bijvoorbeeld consumeerden mensen cassave in zijn gevaarlijke vorm omdat ze zoute voedingsmiddelen nodig hadden om te overleven tijdens voedseltekorten, meldde El País.
Hoewel cassave voor veel mensen nog steeds een belangrijk voedsel is, kan het kennen en toepassen van veilige bereidingsmethoden ervoor zorgen dat het een voedzaam en veilig onderdeel van het dieet vormt. Naarmate het bewustzijn van de risico’s die aan cassave verbonden zijn toeneemt, nemen steeds meer mensen de juiste verwerkingsmethoden in gebruik, waardoor het risico op vergiftiging afneemt.
